آشنایی کامل با نکروز آواسکولار (AVN) یا نکروز استخوانزانو

آشنایی کامل با نکروز آواسکولار (AVN) یا نکروز استخوان

نکروز آواسکولار چیست ؟

نکروز آواسکولار (AVN) مرگ بافت استخوان به دلیل از دست دادن خونرسانی است. این بیماری با نام های استئونکروز ، نکروز آسپتیک یا نکروز استخوان ایسکمیک نیز شناخته می شود.

در صورت عدم درمان ، نکروز آواسکولار می تواند باعث کلاپس یا خرد شدن استخوان شود. نکروز آواسکولار اغلب روی ران شما تأثیر می گذارد. دیگر محل های شایع شانه ، زانو و مچ پا هستند.

علائم نکروز آواسکولار

در مراحل اولیه ، نکروز آواسکولار معمولاً علائمی ندارد. با بدتر شدن بیماری ، دردناک می شود. در ابتدا ممکن است فقط هنگامی که به استخوان آسیب دیده فشار وارد می کنید درد داشته باشید. سپس ، درد شما ممکن است ثابت شود. اگر استخوان و مفصل اطراف آن خرد شود ، ممکن است درد شدیدی داشته باشید که باعث شود نتوانید از مفصل خود استفاده کنید. زمان بین اولین علائم و فروپاشی استخوان می تواند از چندین ماه تا بیشتر از یک سال باشد.

علل و عوامل خطرساز در نکروز آواسکولار

مواردی که می توانند احتمال نکروز آواسکولار را بیشتر کنند عبارتند از:

  • الکل. چند بار نوشیدن الکل در روز می تواند باعث ایجاد رسوبات چربی در خون شود که باعث کاهش خونرسانی به استخوان ها می شود.
  • بیس فسفونات ها. این داروها که تراکم استخوان را تقویت می کنند می توانند منجر به پوکی استخوان فک شوند. اگر آنها را بخاطر مولتیپل میلوما یا سرطان پستان متاستاتیک مصرف کنید ، این احتمال بیشتر خواهد بود.
  • درمان های پزشکی. پرتودرمانی برای سرطان می تواند استخوان ها را ضعیف کند. سایر موارد مرتبط با نکروز آواسکولار شامل پیوند اعضا مانند پیوند کلیه است.
  • داروهای استروئیدی. استفاده طولانی مدت از داروهای ضد التهاب ، از راه دهان یا از طریق وریدی ، منجر به 35٪ موارد استئونکروز غیرترومایی می شود. پزشکان علت آن را نمی دانند ، اما استفاده طولانی مدت از داروهایی مانند پردنیزون می تواند منجر به نکروز آواسکولار شود. پزشکان بر این باورند که این داروها می توانند سطح چربی در خون شما را افزایش دهند ، که باعث کاهش جریان خون می شود.
  • تروما. شکستن یا دررفتن مفصل ران می تواند به عروق خونی نزدیک آسیب برساند و خون رسانی به استخوان های شما را قطع کند. استئونکروز ممکن است 20٪ یا بیشتر از افرادی که دچار در رفتگی مفصل ران می شوند را مبتلا کند.
  • لخته شدن خون ، التهاب و آسیب به عروق. اینها می توانند مانع برقراری جریان خون در استخوان های شما شوند.

حتما مطالعه کنید : جراحی تعویض مفصل زانو

سایر شرایط مرتبط با نکروز آواسکولار غیرترومایی شامل موارد زیر است:

  • بیماری ناشی از کاهش ناگهانی فشار ، که باعث ایجاد حباب های گاز در خون می شود
  • دیابت
  • بیماری گوشه (Gaucher disease) ، که در آن ماده ای از چربی در اندام ها جمع می شود
  • اچ آی وی
  • استفاده طولانی مدت از داروهایی به نام بی فسفوناتها برای درمان سرطان هایی مانند مولتیپل میلوما یا سرطان پستان ، که می تواند منجر به استئونکروز فک شود.
  • پانکراتیت ، التهاب پانکراس
  • پرتودرمانی یا شیمی درمانی
  • بیماری های خود ایمنی مانند لوپوس
  • بیماری سلول داسی شکل

چه کسی دچار نکروز آواسکولار می شود ؟

سالانه حدود 20،000 نفر به نکروز آواسکولار مبتلا می شوند. بیشتر این افراد بین 20 تا 50 سال هستند. برای افراد سالم خطر استئونکروز کم است. بیشتر موارد در نتیجه یک مشکل زمینه ای سلامتی یا آسیب به وجود می آید.

تشخیص نکروز آواسکولار

پزشک شما تشخیص را با معاینه بدنی شروع می کند. آنها برای بررسی نقاط حساس به مفاصل شما فشار می آورند. آنها مفاصل شما را در یک سری موقعیت ها حرکت می دهند تا دامنه حرکت شما را بررسی کنند. برای یافتن علت درد شما، آنها ممکن است یکی از این آزمایشات تصویربرداری زیر را درخواست دهند:

  • اسکن استخوان. پزشک مواد رادیواکتیو را به داخل عروق شما تزریق می کند. این مواد به نقاطی که استخوان ها آسیب دیده یا در حال ترمیم هستند منتقل می شود و در تصویر نشان داده می شود.
  • ام آر آی و سی تی اسکن. این تست ها تصاویر مفصلی را در اختیار پزشکتان قرار می دهد که تغییرات اولیه استخوان را نشان می دهد که ممکن است نشانه نکروز آواسکولار باشد.
  • اشعه ایکس. در مراحل اولیه استئونکروز طبیعی خواهد بود اما می توانند تغییرات استخوانی را که بعداً ظاهر می شوند نشان دهند.

درمان نکروز آواسکولار

اهداف درمانی برای نکروز آواسکولار عبارتند از بهبود مفصل ، جلوگیری از آسیب به استخوان و تسکین درد. بهترین درمان به موارد مختلفی بستگی دارد ، مانند:

  • سن شما
  • مرحله بیماری
  • محل و میزان آسیب استخوان
  • علت استئونکروز

در صورت ابتلا به نکروز آواسکولار ، درمان ممکن است شامل مصرف داروهایی برای تسکین درد یا محدود کردن استفاده از ناحیه آسیب دیده باشد. اگر مفصل ران ، زانو یا مچ پای شما آسیب دیده باشد ، ممکن است برای برداشتن وزن از مفصل آسیب دیده به عصا نیاز داشته باشید. همچنین ممکن است پزشک برای کمک به حرکت دادن مفصل ، تمرینات دامنه حرکتی را توصیه کند.

  • داروها. اگر پزشک بداند علت نکروز آواسکولار شما چیست ، درمان شامل تلاش برای مدیریت آن مشکل می تواند شامل موارد زیر باشد:
    • رقیق کننده های خون. اگر نکروز آواسکولار ناشی از لخته شدن خون باشد ، داروهای رقیق کننده را دریافت خواهید کرد.
    • داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی (NSAIDs). این دارو ها به کم شدن درد کمک می کنند.
    • داروهای کلسترول. میزان کلسترول و چربی را در خون شما کاهش می دهند ، که از انسداد مجدد که می تواند منجر به استئونکروز شود جلوگیری می کند.
  • عمل جراحی. در حالی که درمان های غیر جراحی ممکن است سرعت نکروز آواسکولار را کاهش دهند ، اما در نهایت بیشتر افراد مبتلا به این بیماری نیاز به جراحی دارند. گزینه های جراحی عبارتند از:
    • پیوند استخوان. برداشتن استخوان سالم از یک قسمت از بدن و استفاده از آن برای جایگزینی استخوان آسیب دیده
    • استئوتومی. برش استخوان و تغییر ترازبندی آن برای از بین بردن فشار روی استخوان یا مفصل
    • تعویض کامل مفصل. برداشتن مفصل آسیب دیده و جایگزینی آن با مفصل مصنوعی
    • رفع فشار مرکزی. برداشتن بخشی از قسمت داخلی استخوان برای کاهش فشار و ایجاد عروق خونی جدید
    • پیوند استخوان واسکولاریزه. استفاده از بافت خود فرد برای بازسازی مفاصل ران دچار بیماری یا آسیب دیده. جراح ابتدا استخوان با خون رسانی ضعیف را از مفصل ران خارج می کند ، سپس استخوان غنی از رگ های خونی را از جای دیگری مانند استخوان فیبولا ، استخوان کوچکتر در قسمت پایینی پای شما، جایگزین می کند.
    • تحریک الکتریکی. جریان الکتریکی می تواند رشد استخوان جدید را شروع کند. ممکن است پزشک از آن در حین جراحی استفاده کند یا دستگاه خاصی برای این کار به شما بدهد.

مراقبت از نکروز آواسکولار در خانه

برای کمک می توانید این موارد را انجام دهید:

  • استراحت. از مفصل کار نکشید. این می تواند به کاهش آسیب کمک کند. شاید لازم باشد چندین ماه فعالیت بدنی خود را متوقف کنید یا از عصا استفاده کنید.
  • ورزش. یک فیزیوتراپیست می تواند حرکات مناسب را به شما نشان دهد تا دامنه حرکتی مفصل خود را برگردانید.

جلوگیری

برای کاهش خطرابتلا به نکروز آواسکولار:

  • مصرف الکل را کاهش دهید. نوشیدن زیاد الکل یک عامل خطر اصلی برای استئونکروز است.
  • کلسترول خود را کنترل کنید. تکه های کوچک چربی متداول ترین چیزی است که مانع خون رسانی به استخوان های شما می شود.
  • از استروئیدها با دقت استفاده کنید. هنگام استفاده از این داروها ، پزشک باید مراقب شما باشد. اگر در گذشته از آنها استفاده کرده اید به پزشکتان اطلاع دهید. مصرف مداوم آنها می تواند آسیب استخوانی را بدتر کند.
  • سیگار نکشید. این کار خطر نکروز آواسکولار شما را افزایش می دهد.

آینده نکروز آواسکولار

بیش از نیمی از افراد مبتلا به این بیماری ظرف 3 سال از زمان تشخیص نیاز به جراحی دارند. اگر استخوان در یکی از مفاصل شما خرد شود ، احتمال وقوع آن در مفصل دیگر نیز وجود دارد.

آینده بیماری شما به موارد مختلفی بستگی دارد:

  • مرحله بیماری در زمان تشخیص
  • اگر به یک بیماری زمینه ای مبتلا هستید

در موارد زیر شانس کمتری برای بهیود دارید:

  • بیش از 50 سال دارید
  • هنگام تشخیص ، در مرحله 3 یا بالاتر بیماری هستید.
  • بیش از یک سوم ناحیه تحمل وزن استخوان از بین رفته و نکروز شده است.
  • آسیب تا انتهای استخوان رسیده است.
  • سابقه طولانی در درمان های کورتیزون دارید.

منبع محتوا : Webmd

دیدگاه شما

فیلدهای ضروری با علامت

    سوال خود را از ما بپرسید
    دکتر سید علیرضا امین جواهری
    شماره تماس