با عفونت استخوان یا استئومیلیت به صورت کامل اشنا شویداستخوانبیماری ها

با عفونت استخوان یا استئومیلیت به صورت کامل اشنا شوید

استئومیلیت ، یک عفونت استخوان است ، بیماری نادر اما جدی. استخوان ها می توانند به روش های مختلفی عفونی شوند: عفونت در یک قسمت از بدن ممکن است از طریق جریان خون در استخوان گسترش یابد . شکستگی باز یا جراحی نیز ممکن است استخوان را در معرض عفونت قرار دهد.

چه عواملی باعث استئومیلیت می شود؟

در بیشتر موارد ، باکتری بنام استافیلوکوکوس اورئوس ، نوعی باکتری استاف ، باعث استئومیلیت می شود.
برخی از بیماری های مزمن مانند دیابت ممکن است خطر ابتلا به استئومیلیت را افزایش دهند.

چه کسانی به استئومیلیت مبتلا می شوند؟

از هر 10 هزار نفر فقط 2 نفر به استئومیلیت مبتلا می شوند. این بیماری هم کودکان و هم بزرگسالان را درگیر می کند، گرچه به روش های مختلف. برخی شرایط و رفتارهایی که سیستم ایمنی بدن را تضعیف می کنند خطر ابتلا به استئومیلیت را در فرد افزایش می دهند ، از جمله:

  • دیابت (بیشتر موارد استئومیلیت ناشی از دیابت است)
  • بیماری سلول داسی شکل
  • اچ آی وی یا ایدز
  • روماتیسم مفصلی
  • استفاده از دارو از طریق وریدی
  • اعتیاد به الکل
  • استفاده طولانی مدت از استروئیدها
  • همودیالیز
  • خون رسانی ضعیف
  • آسیب دیدگی اخیر

جراحی استخوان ، از جمله تعویض مفصل ران و زانو نیز احتمال عفونت استخوان را افزایش می دهد.

استئومیلیت در کودکان و بزرگسالان

در کودکان ، استئومیلیت معمولاً حاد است. استئومیلیت حاد به سرعت ظاهر می شود ، درمان آن آسان تر است و به طور کلی بهتر از استئومیلیت مزمن است. در کودکان ، استئومیلیت معمولاً در استخوان های بازو یا پا ظاهر می شود.

در بزرگسالان ، استئومیلیت می تواند حاد یا مزمن باشد. افراد مبتلا به دیابت ، اچ آی وی یا بیماری عروق محیطی بیشتر مستعد ابتلا به استئومیلیت مزمن هستند که علی رغم درمان همچنان ادامه پیدا میکند یا عود می کند. استئومیلیت چه به صورت مزمن و چه حاد ، غالباً لگن یا مهره های ستون فقرات یک بزرگسال را تحت تأثیر قرار می دهد. همچنین می تواند در پا رخ دهد، به خصوص در فرد دیابتی.

علائم استئومیلیت

استئومیلیت حاد در طی هفت تا 10 روز به سرعت توسعه پیدا می کند. علائم استئومیلیت حاد و مزمن بسیار مشابه هستند و شامل موارد زیر می باشند:

  • تب ، تحریک پذیری ، خستگی
  • حالت تهوع
  • حساسیت ، قرمزی و گرما در ناحیه عفونت
  • تورم در اطراف استخوان آسیب دیده
  • دامنه حرکت از دست رفته

استئومیلیت در مهره ها خود را از طریق درد شدید کمر ، به ویژه در شب نشان می دهد.

درمان استئومیلیت

تشخیص اینکه آیا فردی به استئومیلیت مبتلا شده است یا نه، اولین قدم در درمان است. البته این کار بسیار دشوار است. پزشکان با استفاده از اشعه ایکس ، آزمایش خون ، ام آر آی و اسکن استخوان تصویری از آنچه در جریان است را بدست می آورند. نمونه برداری از استخوان به تعیین نوع ارگانیسم عامل عفونت ، معمولا باکتری ، کمک می کند بنابراین می توان داروی مناسب را تجویز کرد.

 درمان بر متوقف کردن مسیرهای عفونت و حفظ عملکرد تا جای ممکن، تمرکز دارد. بیشتر افراد مبتلا به استئومیلیت با آنتی بیوتیک ، جراحی و یا هر دو تحت درمان قرار می گیرند.

آنتی بیوتیک ها به عنوان کمک کننده در کنترل عفونت عمل می کنند و اغلب امکان اجتناب از جراحی را فراهم می کنند. افراد مبتلا به استئومیلیت معمولاً برای چندین هفته از طریق داخل وریدی(IV) آنتی بیوتیک دریافت می کنند و سپس درمان را با قرص ادامه می دهند.

استئومیلیت شدید یا مزمن برای از بین بردن بافت و استخوان آلوده به جراحی نیاز دارد. جراحی استئومیلیت از گسترش بیشتر یا بدتر شدن عفونت جلوگیری می کند ، زمانی که قطع یا آمپوتاسیون تنها گزینه باقی مانده باشد.

جلوگیری از استئومیلیت

بهترین راه پیشگیری از استئومیلیت ، تمیز نگه داشتن است. اگر شما یا فرزندتان بریدگی دارید ، مخصوصاً بریدگی عمیق ، آن را کاملا بشویید. هر زخم باز را به مدت پنج دقیقه زیر آب جاری بشویید ، سپس آن را با باند استریل ببندید.

اگر به استئومیلیت مزمن مبتلا هستید ، مطمئن شوید که پزشک از سابقه پزشکی شما اطلاع کامل داشته باشد تا بتوانید با هم همکاری کرده و بیماری را کنترل کنید. اگر مبتلا به دیابت هستید ، به پاهای خود توجه زیادی داشته و در صورت مشاهده اولین عفونت با پزشک خود تماس بگیرید.

هرچه زودتر استئومیلیت را درمان کنید ، بهتر است. در موارد استئومیلیت حاد ، درمان زودرس مانع تبدیل شدن این بیماری به یک مشکل مزمن که به درمان مداوم نیاز دارد، می شود. علاوه بر درد و ناراحتی عفونت های مکرر ، زود کنترل شدن استئومیلیت بهترین فرصت را برای بهبودی فراهم می کند.


منبع محتوا : webmd
سوال خود را از ما بپرسید
دکتر سید علیرضا امین جواهری
شماره تماس