آرتریت پسوریاتیکبیماری ها

آرتریت پسوریاتیک

آرتریت پسوریاتیک چیست؟

آرتریت پسوریاتیک (PsA) نوعی آرتریت التهابی است. در ایالات متحده حدود 1 میلیون نفر یا 30 درصد از افرادی که به پسوریازیس مبتلا هستند ، به آن نیز مبتلا می شوند. پسوریازیس یک بیماری پوستی است که باعث ضایعات قرمز و پوسته پوسته می شود که بیشتر در آرنج ، زانو ، مچ پا ، پا و دست ها اتفاق می افتد.

آرتریت پسوریاتیک یک بیماری خود ایمنی است. بیماری خود ایمنی زمانی اتفاق می افتد که سیستم ایمنی بدن به اشتباه به بافت سالم حمله می کند . آرتریت پسوریاتیک اغلب بر پوست و مفاصل تأثیر می گذارد ، که می توانند متورم ، سفت و دردناک شوند. با گذشت زمان ، اگر درمان نشوند ، التهاب می تواند به مفاصل و بافت ها آسیب برساند.

علائم آرتریت پسوریاتیک

علائم آرتریت پسوریاتیک عبارتند از:

  • انگشتان دست و پا متورم می شوند
  • درد پا
  • درد پایین کمر
  • خستگی
  • تورم و درد در اطراف تاندون ها
  • سفتی و خستگی صبحگاهی
  • دامنه حرکتی کمتر
  • تغییرات ناخن
  • قرمزی و درد چشم
  • پوستی پوسته پوسته ، به ویژه در زانوها ، آرنج ها و پوست سر

برخی علائم آرتریت پسوریاتیک با آرتریت روماتوئید (RA)یا رماتیسم مفصلی مشترک است. اما رماتیسم مفصلی معمولاً بر مفاصل دو طرف بدن شما تأثیر می گذارد. همچنین می تواند باعث ایجاد برجستگی در زیر پوست شما شود. سایر تغییرات پوست و ناخن در آرتریت پسوریاتیک بیشتر محتمل است.

آرتریت پسوریاتیک چه قسمتی از بدن شما را می تواند درگیر کند؟


این بیماری می تواند قسمت های مختلف بدن را درگیر کند.

  • اسپوندیلیت بر ستون فقرات شما تأثیر می گذارد و ممکن است باعث التهاب و سفتی در گردن ، کمر ، مهره های ستون فقرات یا ناحیه ساکروایلیاک (ناحیه لگن) شود که حرکت را سخت می کند. اسپوندیلیت همچنین می تواند به بافت همبند مانند رباط ها حمله کند یا باعث ایجاد آرتروز در مفاصل بازوها ، لگن ، پاها یا انگشتان پا شود.
  • انتزیت التهاب انتزها است ، جایی که رباط ها یا تاندون ها به استخوان وصل می شوند. بیشتر در قسمت پایین کف پا ، تاندون آشیل و محل اتصال رباط ها به دنده ها ، ستون فقرات و لگن ایجاد می شود. این بیماری فقط بر افراد مبتلا به  آرتریت پسوریاتیک تأثیر می گذارد ، نه انواع دیگر آرتریت مانند رماتیسم یا استئوآرتریت. با گذشت زمان ، انتزیت می تواند بافتهای ناحیه آسیب دیده را تحت تاثیر قرار دهد (پزشکان آن را فیبروز می نامند) یا جامد کند(پزشکان ممکن است از آن به عنوان استخوان سازی یا کلسیفیکاسیون یاد کنند).
  • داکتیلیت ، یا "ارقام سوسیس" ، التهابی است که بر تمام انگشتان یا انگشت پا تأثیر می گذارد. زمانی اتفاق می افتد که مفاصل کوچک و انتزیت های تاندون های اطراف ملتهب می شوند. داکتیلیت یکی دیگر از مشخصه های آرتریت پسوریاتیک است. معمولاً چند انگشت یا انگشتان پا را درگیر می کند ، اما نه به صورت متقارن. بر خلاف انواع دیگر آرتریت ، آرتریت پسوریاتیک می تواند انگشتان و دست و انگشتان پا را در طرف های مختلف بدن شما تحت تاثیر قرار دهد.

انواع آرتریت پسوریاتیک

مانند سایر انواع آرتروز ، آرتریت پسوریاتیک نیز می تواند شدت کم یا زیاد داشته باشد. آرتریت پسوریاتیک ممکن است یکی از دو حالت زیر باشد:

  • الیگو آرتیکولار (Oligoarticular). معمولاً نوع خفیف تری است که بر چهار یا تعداد کمتری از  مفاصل تأثیر می گذارد
  • پلی آرتیکولار (Polyarticular). نوع شدیدتری که چهار یا تعداد بیشتری از مفاصل را درگیر می کند

علت های ایجاد آرتریت پسوریاتیک

پزشکان مطمئن نیستند که چه چیزی باعث آرتریت پسوریاتیک می شود ، اما موارد زیر ممکن است در آن نقش داشته باشند:

  • ژن ها. داشتن والدین مبتلا به پسوریازیس احتمال ابتلا به پسوریازیس را سه برابر می کند و احتمال ابتلا به آرتریت پسوریاتیک را نیز افزایش می دهد.
  • عفونت. یک عفونت که سیستم ایمنی بدن شما را مختل می کند می تواند مقصر باشد. به عنوان مثال ، پسوریازیس اغلب به دلیل گلودرد استرپتوکوکی ایجاد می شود.

عوامل خطر آرتریت پسوریاتیک

  • پسوریازیس. تا 30 درصد از مبتلایان به پسوریازیس به آرتریت پسوریاتیک مبتلا می شوند. این بیماری مردان و زنان را به طور مساوی تحت تأثیر قرار می دهد.
  • سن. شما می توانید در هر سنی به آرتریت پسوریاتیک مبتلا شوید ، اما معمولاً افراد بین 30 تا 50 را درگیر می کند.
  • سابقه خانوادگی. حدود 40 درصد از افراد مبتلا به آرتریت پسوریاتیک سابقه خانوادگی بیماری پوستی یا مفصلی دارند.

تشخیص آرتریت پسوریاتیک

پزشک در مورد علائم شما سوال می کند و اینکه آیا کسی از بستگان شما مبتلا به پسوریازیس ، آرتریت پسوریاتیک یا بیماری خود ایمنی دیگری می باشد ؟ آنها همچنین نحوه حرکت مفاصل شما و اینکه آیا احساس درد ، حساسیت ، تورم یا گرما دارید را نیز بررسی می کنند. ممکن است آزمایشاتی درخواست دهند که شامل موارد زیر است:

  • تست های تصویربرداری مانند اشعه ایکس ، MRI ، سی تی اسکن و سونوگرافی
  • آزمایش خون برای رد سایر انواع آرتروز و یافتن علائم التهاب
  • آزمایش مایع مفاصل یا نمونه های ریز پوست

درمان آرتریت پسوریاتیک

درمان های پزشکی برای آرتریت پسوریاتیک شامل موارد زیر است:

  • داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی (NSAIDs).  داروهای بدون نسخه مانند ایبوپروفن و ناپروکسن هستند.
  • داروهای ضد روماتیسمی تعدیل کننده بیماری (DMARDs). این داروها می تواند درد ، تورم و آسیب مفصل و بافت را کند یا متوقف کنند. اگر NSAID ها تاثیر گذار نباشند ، پزشک DMARD ها را امتحان می کند. زمان لازم برای اثربخشی آنها ممکن است بیشتر طول بکشد.
  • داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی. اگر نتوانید از DMARD استفاده کنید ، ممکن است نوعی دارو به نام سرکوب کننده سیستم ایمنی دریافت کنید. این داروها سیستم دفاعی بدن شما را مهار می کنند ، همان چیزی که در بیماری خود ایمنی باعث ایجاد مشکلاتی مانند آرتریت پسوریاتیک می شود. البته این کار همچنین می توانند احتمال عفونت شما را بیشتر کنند.
  • نور فرابنفش. درمان با اشعه UVA می تواند علائم پوستی را در افرادی که پسوریازیس شدید دارند کاهش دهد. اما ممکن است احتمال ابتلا به سرطان پوست را نیز افزایش دهد.
  • مواد بیولوژیکی. اگر سرکوب ایمنی اثری نداشته باشد ، پزشک ممکن است داروی بیولوژیکی تجویز کند. نوع جدیدی از DMARD ها که  به جای تضعیف کل سیستم ایمنی بدن ، پروتئینی را که باعث التهاب می شود ، مسدود می کنند.
  • مهار کننده آنزیم. این داروها با مسدود کردن یک آنزیم خاص ، نوعی پروتئین  به نام PDE-4 عمل می کنند. این دارو به دیگر واکنش هایی که منجر به التهاب می شوند کمک می کند.
  • استروئیدها. این داروها می توانند به کنترل التهاب کمک کنند ، اما پزشکان اغلب از آنها برای آرتریت پسوریاتیک استفاده نمی کنند زیرا می توانند ضایعات پوستی شما را بدتر کنند. پزشکان استروئیدها را تنها زمانی تجویز می کنند که واقعاً به آنها نیاز دارید. اگر از آنها به مدت طولانی استفاده کنید ، ممکن است عوارض جانبی جدی مانند شکنندگی استخوان ، افزایش وزن ، فشار خون بالا و دیابت را تجربه کنید.
  • عمل جراحي. یک مفصل بسیار آسیب دیده می تواند با یک مفصل جدید ساخته شده از فلز و پلاستیک جایگزین شود.

تغییر شیوه زندگی و درمان های خانگی

برخی از کارهایی که شخص شما می توانید انجام دهید تا علائم آرتریت پسوریاتیک را کاهش دهید:

  • وزن سالم داشته باشید. حمل وزن اضافی فشار بر روی مفاصل شما را بیشتر می کند. همچنین ممکن است بر نحوه عملکرد داروهای شما تأثیر بگذارد.
  • سیگار نکشید. این یکی از بهترین کارهایی است که می توانید برای سلامت کلی خود انجام دهید.
  • مصرف الکل را محدود کنید. این کار هم می تواند بر نحوه عملکرد درمان شما تأثیر بگذارد.
  • ورزش. یک راه عالی برای محافظت از مفاصل و کنترل وزن شما است. ماهیچه های قوی تر همچنین می توانند از مفاصل شما حمایت کنند.
  • تمرینات کم فشار مانند شنا یا پیاده روی برای مفاصلتان بهتر است. در مورد برنامه ورزشی از پزشک خود بپرسید.
  • فیزیوتراپی یا کاردرمانی را امتحان کنید. پزشک ممکن است توصیه کند که به یک متخصص مراجعه کنید تا به شما در یادگیری مدیریت علائم کمک کند. این درمان ها می تواند شامل تمرینات ، تنظیم بدن ، گرما و سرما درمانی و نکاتی برای تغییر نحوه انجام برخی از کارها باشد. یک متخصص فیزیوتراپی یا کاردرمانی می تواند به شما در انتخاب وسایل کمکی مانند بریس یا آتل برای حمایت از مفاصلتان کمک کند.
  • از طب سوزنی یا ماساژ درمانی استفاده کنید. این درمانها روشهای طبیعی برای کاهش درد و سفتی هستند.

عوارض آرتریت پسوریاتیک

آرتریت پسوریاتیک می تواند احتمال ابتلا به موارد زیر را در شما افزایش دهد:

  • نوعی از التهاب به نام نقرس
  • خستگی
  • چاقی
  • سندرم متابولیک ، که ممکن است شامل فشار خون بالا ، کلسترول بالا و قند خون بالا باشد
  • فیبرومیالژیا
  • افسردگی و اضطراب

محرک های تشدید کننده آرتریت پسوریاتیک

موارد خاصی می توانند باعث تشدید آرتریت پسوریاتیک شوند ، از جمله:

  • عدم مصرف داروهای خود
  • آسیب پوستی مانند خراشیدگی یا آفتاب سوختگی
  • عفونت
  • کمبود خواب
  • استرس
  • وزن اضافی

چشم انداز آینده آرتریت پسوریاتیک

هیچ درمانی برای آرتریت پسوریاتیک وجود ندارد. اما درمان می تواند علائم شما را کاهش دهد و ممکن است باعث از بین رفتن کامل آنها شود که به عنوان بهبودی شناخته می شود. این دوره ها می توانند سالها طول بکشند.


منبع محتوا : webmd

دیدگاه شما

فیلدهای ضروری با علامت

    سوال خود را از ما بپرسید
    دکتر سید علیرضا امین جواهری
    شماره تماس