جراحی میکروفرکچر غضروف زانوزانو

جراحی میکروفرکچر غضروف زانو

میکروفرکچر (میکروشکستگی) یک روش جراحی است که در درمان نواحی آسیب دیده غضروف مورد استفاده قرار می گیرد. میکروفرکچر اغلب در داخل مفصل زانو انجام می شود ، اگرچه از آن برای درمان سایر مفاصل از جمله مفصل ران ، مچ پا و شانه نیز استفاده می شود.

روش میکرو شکستگی باعث ایجاد حفره های کوچکی در استخوان می شود. لایه سطحی استخوان ، که استخوان ساب کندرال نامیده می شود ) ، سخت است و جریان خون خوبی ندارد. با نفوذ به این لایه سخت ، میکروفرکچر به استخوان عروقی عمیق تر اجازه می دهد تا به سطح مفصل دسترسی پیدا کند. این استخوان عمیق تر دارای منبع خون غنی تری است و سلول ها می توانند برای تحریک و رشد غضروف به لایه سطحی برسند.

برخی از افراد کاندیدای خوبی برای جراحی میکروفرکچر هستند و در حالی که برخی دیگر برای این عمل جراحی مناسب نیستند.

 

کاندیدای خوب

قسمت های آسیب دیده غضروف محدود است

درد و تورم ناشی از آسیب غضروف دارد

از نظر جسمی فعال است اما به دلیل آسیب نمی تواند ورزش کند

 

کاندیدای خوبی نیست

مبتلا به آرتریت (التهاب) گسترده مفاصل است

دچار ناهماهنگی یا بی ثباتی مفصلی است

 

غیر فعال است

دارای آرتریت التهابی (مانند رماتیسم مفصلی) است

تمایلی به خدمات توانبخشی ندارد

 

روش جراحی میکروفرکچر غضروف زانو

میکروفرکچر به عنوان بخشی از جراحی آرتروسکوپی زانو انجام می شود. همچنین سایر مفاصل را نیز می توان به طور مشابه با جراحی آرتروسکوپی درمان کرد. جراحی میکروفرکچر در مچ پا ، شانه ، لگن ، آرنج و سایر مفاصل انجام ی شود در حالی که بیشتر برای مشکلات مفصل زانو انجام می شود ، می تواند برای مشکلات سایر مفاصل بدن نیز موثر باشد.

ابتدا ، ناحیه تحت میکروفرکچر با برداشتن هرگونه غضروف شل یا آسیب دیده آماده می شود. در حالت ایده آل ، ناحیه ای که تحت میکروفرکچر قرار می گیرد کمتر از 2 سانتی متر قطر داشته و دارای غضروف های خوب و سالم در اطراف است. سپس ، یک چیز کوچک (تیز) برای ایجاد سوراخ های شکستگی ریز در استخوان استفاده می شود.

تعداد شکستگی های ایجاد شده بستگی به اندازه مفصل تحت درمان دارد. اکثر بیماران با ناحیه آسیب 1 تا 2 سانتیمتر نیاز به پنج تا 15 سوراخ کوچک میکرو فرکچر در استخوان دارند.

نفوذ لایه های خارجی استخوان به خون و سلول های بنیادی اجازه می دهد تا در ناحیه آسیب دیده ایجاد لخته کنند. این سلول ها توانایی تشکیل یک لایه غضروفی در قسمت آسیب دیده ها را دارند. اساساً بدن قادر است ناحیه آسیب دیده غضروف را با تحریک جریان خون به سمت محل آسیب ترمیم کند.

یکی از کلیدهای درمان موفق ، توانبخشی مناسب پس از جراحی میکروفرکچر است. توانبخشی باید از ناحیه تحت درمان با میکرو فرکچر محافظت کرده  و همچنین قدرت و حرکت مفصل زانو را نیز حفظ کند. در نتیجه ، اکثر بیماران بعد از جراحی نیاز به استفاده از عصا دارند ، استفاده از زانوبند اغلب توصیه می شود و در برخی موارد ، ممکن است از دستگاه حرکتی برای خم کزدن زانو استفاده شود.

جراحی میکروفرکچر زانو یک عمل ایمن با حداقل خطرات است. درد دائمی علی رغم مداخلات پزشکی، بیشترین نگرانی را ایجاد کرده است سایر عوارض شدیدتر مانند عفونت ، لخته شدن خون و تورم غیر معمول است.

 

عواقب

میکروفرکچر می تواند یک جراحی عالی باشد که در صورت انجام مناسب آن در بیمار ، کاهش درد قابل ملاحظه ای را ارائه می دهد. یکی از نگرانی های مربوط به میکروفرکچر این است که باعث رشد غضروف مفصلی طبیعی نمی شود.

انواع مختلفی از غضروف وجود دارد و یکی از این موارد (غضروف هیالین) به طور معمول در سطح مفصل یافت می شود. میکروفرکچر، رشد نوع دیگری از غضروف را که معمولاً در بافت اسکار یافت می شود (به نام فیبروکارتیلاژ) تحریک می کند. بر خلاف غضروف هیالین ، فیبروکارتیلاژ همان قدرت و انعطاف پذیری که در غضروف مفصل موجود است را ندارد بنابراین این احتمال وجود دارد که غضروف تحریک شده با میکروفرکچر، که معمولاً در دراز مدت دوام نمی آورد.

جراحی میکروفرکچر به دلیل اینکه ایمن است ، انجام آن نسبتاً آسان است ؛ نسبت به سایر روشهای جراحی تحریک غضروف نسبتاً ارزان استو ... بسیار محبوب است.

اما آیا کار می کند؟ نتایج جراحی میکروفرکچر بارها مورد بررسی قرار گرفته است. به طور کلی ، افرادی که تحت عمل جراحی میکروفرکچر قرار می گیرند ، در کوتاه مدت و میان مدت به خوبی عمل می کنند.

با این حال ، سوالاتی در مورد دوام ترمیم میکروفرکچر وجود دارد و اکثر جراحان موافقند که غضروفی که که با میکروفرکچر بهبود می یابد ، به اندازه غضروف معمولی عمر نمی کند.

از آنجا که میکروفرکچر باعث تحریک شکل غضروف می شود ، نتایج طولانی مدت اغلب رضایت بخش نیست. با گذشت زمان ، افرادی که تحت آموزش این روش قرار می گیرند ممکن است پیشرفت قابل توجهی را در آرتریت تجربه کنند
 

جایگزین، گزینه ها

بیمارانی که کاندیدای مناسبی برای میکروفرکچر هستند ، می توانند کاندید مناسبی برای سایر درمان های نقص غضروف زانو نیز باشند. این جایگزین ها شامل انتقال غضروف و کاشت غضروف است.

با این حال ، موفقیت این گزینه های جراحی بهتر از میکروفرکچر نیست ، در حالی که خطرات و هزینه های ریزشکستگی به طور چشمگیری کمتر است.

جراحی میکروفرکچر عموماً اولین خط درمان آسیب غضروف در مفصل زانو است. برخی از این گزینه های جراحی دیگر عموماً برای ورزشکارانی انجام می شود که پس از جراحی میکروفرکچر بهبود نیافته اند.


منبع محتوا : verywellhealth

دیدگاه شما

فیلدهای ضروری با علامت

    سوال خود را از ما بپرسید
    دکتر سید علیرضا امین جواهری
    شماره تماس